ในความเป็นจริง เราเข้าใจว่าไม่มีโลกที่ทำให้ใจเต้นตึกตัก แบบนั้นจริงๆ

......................................................................

ดีจริงๆ ดีจริงๆ ที่เราได้มาเจอกับจักรยาน
ในวันนั้น หลังเลิกเรียน ที่เราได้เจอกับ รถจัรยานพอคิดถึงแล้วก็รู้สึกขนลุก

สำหรับเราแล้วการขี่จัรยานก็คือมีชีวิตอยู่จริง

เลือด เนื้อ เซลล์ ยีนต่างร่ำร้อง

บอกให้ขี่ให้เร็วขึ้นอีก  เหมือนกับนกที่บินบนฟ้า

ไม่ว่าจะได้อะไรมาหรือสูญเสียอะไรไป

จะดีใจหรือเสียใจก็สายไปแล้ว

เพราะเราเป็นคนเลือกเอง

ว่าจะมีชีวิตอยู่อย่างนี้